Kiedy następne posiedzenie FED? Kalendarz FOMC 2026 i 2027

• Najbliższe posiedzenie FOMC odbędzie się 15–16 września 2026 r.; decyzję poznamy w środę o 20:00 czasu polskiego
• Posiedzeniu towarzyszy nowy dot plot i aktualizacja Summary of Economic Projections — pierwsza od czerwca
• Rynek terminowy wycenia ok. 48 % szans na podwyżkę o 25 pb (stan na 4 września 2026 r.)
• Na lipcowym posiedzeniu FOMC utrzymał stopy w przedziale 3,50–3,75 % — piąta pauza z rzędu, głosami 9–3

Zobacz także: Wybory w USA i wpływ na rynki

Kiedy jest następne posiedzenie FED?

Najbliższe posiedzenie Federalnego Komitetu Otwartego Rynku (FOMC) odbędzie się 15–16 września 2026 r. Komunikat o decyzji zostanie opublikowany w środę 16 września o 20:00 czasu polskiego, a pół godziny później rozpocznie się konferencja prasowa Kevina Warsha.

To trzecie posiedzenie pod przewodnictwem Warsha i pierwsze od czerwca, któremu towarzyszy nowy dot plot wraz z aktualizacją Summary of Economic Projections. Właśnie te projekcje, a nie sama decyzja o stopach, mogą się okazać dla rynku najważniejsze.

Warto pamiętać o zastrzeżeniu, które Fed umieszcza w oficjalnym harmonogramie: każdy termin pozostaje wstępny, dopóki nie potwierdzi go komitet na posiedzeniu bezpośrednio poprzedzającym.

Kalendarz posiedzeń FED: 2026 i 2027

FOMC spotyka się osiem razy w roku, zwykle w odstępach sześciu do ośmiu tygodni. Cztery z tych posiedzeń kończą się publikacją projekcji makroekonomicznych i dot plotu — w tabelach poniżej oznaczono je znakiem ✔.

Posiedzenia FOMC w 2026 roku

Po wrześniu do końca roku zostaną więc jeszcze dwa posiedzenia: październikowe bez projekcji i grudniowe z nowym dot plotem.

Posiedzenia FOMC w 2027 roku

Fed publikuje harmonogram z dużym wyprzedzeniem, dlatego terminy na przyszły rok są już znane. Oficjalny kalendarz był ostatnio aktualizowany 19 sierpnia 2026 r.

Fed wstępnie wyznaczył termin swojego pierwszego posiedzenia w 2028 r. na 25–26 stycznia. Przy przeglądaniu kalendarza należy pamiętać o jednej ważnej kwestii: skład członków FOMC uprawnionych do głosowania zmienia się podczas pierwszego posiedzenia każdego roku, ponieważ prezesi regionalnych banków Rezerwy Federalnej pełnią swoje funkcje na zasadzie rotacji.

Co czeka rynki na wrześniowym posiedzeniu FOMC?

Wyceny rynku terminowego na wrzesień i październik

Kontrakty terminowe na fed funds są najczytelniejszym miernikiem oczekiwań. Na 4 września 2026 r. rynek wyceniał 48,1 % szans na podwyżkę o 25 pb we wrześniu i 51,9 % na utrzymanie stóp w obecnym przedziale.

Tydzień wcześniej te same kontrakty dawały podwyżce jedynie 34,4 % szans, a dzień przed odczytem już 50,4 %. Taka zmienność oznacza, że wrześniowa decyzja jest dla rynku niemal rzutem monetą.

Skumulowane wyceny na koniec października wskazują natomiast, że stopy będą wyżej niż dziś z prawdopodobieństwem przekraczającym 60 %. Scenariusz obniżki zniknął z wycen całkowicie.

Co się zmieniło od lipcowego posiedzenia?

Bezpośrednio po lipcowej decyzji konsensus zakładał wrześniową podwyżkę z prawdopodobieństwem sięgającym 80 %. Od tego czasu wydźwięk danych wyraźnie się zmienił.

• Protokół z lipcowego posiedzenia: opublikowany 19 sierpnia 2026 r., zgodnie z zasadą trzech tygodni od decyzji.
• Jackson Hole: pod koniec sierpnia Warsh wystąpił na dorocznym sympozjum Fed — po krytyce, z jaką spotkała się jego lipcowa konferencja prasowa.
• Sytuacja na rynku pracy ulega ochłodzeniu: liczba nowych wniosków o zasiłek dla bezrobotnych utrzymuje się na poziomie około 203 000, a słabsze wyniki dotyczące sprzedaży detalicznej i nastrojów konsumentów złagodziły presję na zaostrzenie polityki pieniężnej.
• Ceny energii pozostają wysokie: ropa Brent kosztuje około 89 USD za baryłkę, a gaz ziemny TTF blisko 69 EUR — to główny argument jastrzębiego skrzydła komitetu.

W efekcie Fed zyskał to, czego brakowało mu w lipcu: czas na kolejne odczyty inflacji. Rynek nie oczekuje już, że komitet musi zadziałać akurat we wrześniu.

📌 Zobacz także: 5 akcji, które mogą skorzystać na prezydenturze Trumpa

Lipiec 2026: piąta pauza, ale już nie jednogłośnie

29 lipca 2026 r. FOMC zdecydował o utrzymaniu stóp procentowych w przedziale 3,50–3,75 %. To piąte z rzędu posiedzenie bez zmian, ale pierwsze od dawna, na którym wynik głosowania nie był z góry przesądzony.

Za utrzymaniem stóp zagłosowało 9 członków komitetu, przeciw było 3 — Beth Hammack, Neel Kashkari i Lorie Logan opowiedzieli się za podwyżką o 25 pb. Dla porównania, czerwcowa decyzja pod przewodnictwem Kevina Warsha zapadła jednogłośnie, 12–0.

Inflacja CPI wyhamowała w czerwcu do 3,5 % r/r z 4,2 % w maju, głównie za sprawą przejściowego spadku cen paliw. Model nowcastingowy Fedu z Cleveland przewidywał jednak, że lipcowy odczyt wróci do 3,37 % — wciąż znacząco powyżej celu 2 %.

To właśnie ta niepewność, w połączeniu z podwyższonymi cenami ropy, sprawiła, że rynek terminowy wyceniał przed posiedzeniem około 30–35 % szans na podwyżkę.

Posiedzenie odbyło się dwa dni po tym, jak prezydent Donald Trump publicznie powtórzył, że oczekuje najniższych stóp procentowych na świecie. Warsh, mianowany przez Trumpa i zaprzysiężony w maju 2026 r., dysponuje jednak tylko jednym z dwunastu głosów w komitecie.

W komunikacie FOMC napisał, że inflacja pozostaje podwyższona względem 2-procentowego celu, częściowo z powodu szoków podażowych, i zapewnił, że „Komitet dostarczy stabilność cen”. Lipcowemu posiedzeniu nie towarzyszył nowy dot plot ani aktualizacja projekcji.

Jak wyglądały wcześniejsze posiedzenia FED w 2026 roku?

Lipcowy podział w FOMC nie pojawił się z niczego — przygotowały go cztery wcześniejsze posiedzenia.

W styczniu 2026 FOMC po raz pierwszy wstrzymał się po serii trzech cięć z końca 2025 roku, utrzymując stopy na poziomie 3,50–3,75 %. Fed sygnalizował wtedy, że nie będzie ciął stóp mechanicznie, dopóki inflacja nie wróci przekonująco do celu 2 %.

W wyniku marcowego posiedzenia po raz drugi zdecydowano o utrzymaniu stóp na niezmienionym poziomie i położono większy nacisk na ryzyka zewnętrzne — Fed wyraźnie wskazał na sytuację na Bliskim Wschodzie jako czynnik, który może wpłynąć zarówno na inflację, jak i na wzrost gospodarczy. Marcowe prognozy nadal sugerowały jedną obniżkę stóp w 2026 r., ale nie traktowano jej już jako pewnik.

Kwiecień przyniósł trzecią z rzędu pauzę i głęboki podział wewnątrz FOMC. Za utrzymaniem stóp głosowało 8 członków, a 4 wyraziło sprzeciw w różnych kierunkach — jeden chciał cięcia, trzech sprzeciwiało się łagodnemu językowi sugerującemu przyszłe obniżki.

Inflacja w kwietniowym komunikacie przestała być „nieco podwyższona” — stała się po prostu „podwyższona”. Reuters ocenił wówczas, że było to najbardziej podzielone głosowanie Fed od 1992 roku.

Czerwiec przyniósł zmianę warty: Kevin Warsh zastąpił Jerome’a Powella i przeprowadził pierwsze posiedzenie, na którym stopy pozostały bez zmian przy jednomyślnym głosowaniu. Nowy dot plot przesunął się jednak w górę, sygnalizując możliwość podwyżki jeszcze w 2026 roku.

Warsh od razu odszedł od forward guidance — na pytania o kolejne ruchy odpowiadał, że Fed „spotka się za sześć tygodni i wróci do tematu”. Zapowiedział też pięć grup roboczych: od komunikacji i bilansu Fed po dane, produktywność i ramy polityki inflacyjnej.

Jak rynki zareagowały na jastrzębi zwrot Fed?

Rynki całkowicie zrewidowały sposób wyceny polityki monetarnej Fed na cały 2026 rok. Grudniowe cięcie przestało być początkiem jakiegokolwiek cyklu, a Rezerwa Federalna pod Warshem obrała kurs wyraźnie bardziej restrykcyjny, niż zakładał rynek na początku roku.

Obligacje

Rentowności dwuletnich obligacji skarbowych USA wzrosły bezpośrednio po czerwcowym posiedzeniu o 14 pb i zbliżyły się do najwyższych poziomów od ponad roku. Krótki koniec krzywej reaguje teraz nie na pytanie „kiedy pierwsze cięcie”, lecz „czy i kiedy podwyżka”.

Rentowność amerykańskiej dziesięciolatki utrzymuje się od ponad miesiąca w przedziale 4,60–4,75 %, co pokazuje, że rynek długu wycenia raczej stabilizację wysokich stóp niż ich szybki spadek.

Najważniejsze zmiany w wycenach po czerwcu 2026:

• oczekiwania na cięcia w 2026 roku zniknęły z wycen rynkowych,
• rynek wycenia podwyżkę o 25 pb najpóźniej na przełomie września i października 2026,
• rentowności pozostają bardzo wrażliwe na CPI, PCE i ceny energii,
• czerwcowy dot plot został odebrany jako wyraźnie jastrzębi, bardziej niż oczekiwano.

Akcje

Po czerwcowej konferencji prasowej Warsha Dow Jones stracił 410 punktów, S&P 500 spadł o 1,06 %, a Nasdaq o 1 %. Rynek zareagował przeceną, bo projekcje sugerowały możliwość podwyżki — nie cięcia.

Dla rynku akcji oznacza to utrzymanie presji na wyceny:

1. wsparcie ze strony Fed w postaci obniżek stóp nie pojawi się w 2026 roku,
2. rośnie znaczenie wyników spółek i marż,
3. wyceny są bardziej podatne na dalsze dane inflacyjne,
4. spółki wzrostowe pozostają wrażliwe na rentowności obligacji,
5. inwestorzy uważniej patrzą na sektory zależne od kosztu finansowania.

Dolar i kurs złotego

Dolar zyskuje wsparcie z dwóch stron jednocześnie: ze strony polityki Fed (brak cięć, możliwa podwyżka) i z pozycji waluty bezpiecznej przystani w warunkach konfliktu na Bliskim Wschodzie.

Kurs €/US$ konsoliduje się w okolicach 1,1650. Dla polskiego inwestora istotniejszy jest jednak złoty: kurs €/PLN wzrósł pod koniec sierpnia do 4,3375, czyli miesięcznego maksimum, mimo spokoju na rynkach bazowych.

Zanim zdecydujesz, w jakiej walucie trzymać część oszczędności, warto sprawdzić, czy warto kupić dolary i euro w obecnym otoczeniu stóp procentowych.

Dla inwestorów obserwujących te wahania kursowe praktyczną opcją jest trzymanie części oszczędności bezpośrednio w USD lub EUR — np. przez konto wielowalutowe Revolut (Revolut Bank UAB, licencja Banku Litwy, nadzór ECB, depozyty chronione do 100 000 EUR) — zamiast przewalutowywać środki dopiero w momencie zakupu aktywów zagranicznych.

Testuj swoje strategie inwestycyjne w bezpieczny sposób 👇

Co to oznacza dla dalszej części 2026 roku?

Zestawienie sześciu ostatnich posiedzeń daje dziś znacznie czytelniejszy obraz niż jeszcze dwa miesiące temu:

Bazowy scenariusz rynkowy przesunął się z „jednego cięcia w drugiej połowie roku” na „jedną podwyżkę do końca 2026 roku”. Oficjalne projekcje Fed wskazują stopę fed funds w przedziale 3,6–4,1 % na koniec roku, wobec obecnego poziomu 3,50–3,75 %.

Kluczowe będą trzy obszary:

• inflacja usługowa i bazowa,
• ceny energii i przebieg konfliktu USA–Iran,
• rynek pracy.

Jeżeli inflacja zacznie wyraźnie hamować, a napięcia geopolityczne zelżeją, Fed może utrzymać stopy bez zmian przez resztę roku. Jeżeli presja cenowa się utrzyma, a rynek pracy pozostanie odporny, podwyżka stanie się scenariuszem bazowym, a nie alternatywnym.

Czy wraca temat stagflacji?

Ryzyko stagflacji wróciło do narracji rynkowej i tym razem ma poważniejsze uzasadnienie niż kilka miesięcy temu. Wojenny skok cen energii wywindował CPI do 4,2 % r/r w maju 2026 r. — najwyższego odczytu od kwietnia 2023 roku.

Jednocześnie rynek pracy pozostaje relatywnie solidny, co oznacza, że Fed nie ma łatwego uzasadnienia dla szybkich cięć nawet przy ewentualnym pogorszeniu koniunktury.

Podwyżka stóp jest przy tym nieefektywnym narzędziem walki z inflacją podażową, taką jak zakłócenia w dostawach ropy przez Cieśninę Ormuz. Fed nie może zwiększyć podaży ropy, obniżając ani podnosząc stopy — może jedynie schłodzić popyt.

Dlatego wrześniowe posiedzenie zastaje Fed w niewygodnej pozycji: stagflacja nie jest dziś scenariuszem bazowym, ale stała się ryzykiem, które decydenci muszą uwzględniać przy każdej decyzji.

Co posiedzenie FED oznacza dla polskiego inwestora?

Decyzja ogłaszana w Waszyngtonie o 20:00 czasu polskiego trafia na GPW dopiero następnego dnia — warszawska sesja kończy się o 17:00. Reakcja polskiego rynku to więc zwykle odpowiedź na to, co wcześniej wycenił Wall Street.

Kanał walutowy działa natychmiast. Jastrzębi Fed umacnia dolara, co osłabia złotego i podnosi wycenę aktywów zagranicznych przeliczoną na PLN — nawet wtedy, gdy ich cena w dolarze stoi w miejscu.

Ma to konkretne konsekwencje podatkowe: zysk ze sprzedaży akcji zagranicznych przelicza się na złote po kursie z dnia poprzedzającego transakcję, więc sam ruch kursu może wygenerować podatek. Rozliczenie trafia do zeznania podatkowego PIT-38, a stawka podatku Belki wynosi 19 %.

Wyższe stopy w USA podnoszą też poprzeczkę dla polskiej części portfela. Przy rentownościach amerykańskich w okolicach 4,60–4,75 % obligacje indeksowane inflacją wypadają inaczej niż w otoczeniu zerowych stóp.

Praktyczny wniosek jest prosty: przed posiedzeniem nie trzeba przebudowywać portfela. Warto natomiast sprawdzić, jak wygląda portfel na niepewne czasy i jaką część aktywów trzymasz w dolarze.

Jaki wpływ na rynki mają decyzje FED o stopach?

Fed jest kluczową instytucją dla kondycji gospodarczej Stanów Zjednoczonych i ma znaczący wpływ na globalne rynki finansowe. Decyzje o stopach procentowych przekładają się na koszt kapitału w praktycznie każdej klasie aktywów.

Skala reakcji zależy od tego, ile rynek zdążył już wycenić. Jeśli Fed sygnalizował zmianę wcześniej, decyzja bywa „wliczona w cenę” i ruch jest umiarkowany. Zmienność takich sesji dobrze pokazuje indeks VIX.

Niemniej jednak, planowanie transakcji warto oprzeć na czasie pracy najważniejszych giełd, zwłaszcza gdy inwestujesz na rynkach zagranicznych.

👉 Zobacz także - Obniżki stóp procentowych w Polsce

Co się dzieje, gdy stopy procentowe rosną?

Podwyżka stóp oznacza droższy kredyt. Firmy i gospodarstwa domowe pożyczają wtedy mniej, bo finansowanie jest bardziej kosztowne, a to przekłada się na słabszy popyt i chłodniejszą aktywność gospodarczą.

Wyższe stopy uderzają też w wyceny akcji: mniejsza płynność w systemie to mniej kapitału do inwestowania. Najbardziej wrażliwe są spółki wzrostowe, których wycena opiera się na odległych przepływach pieniężnych.

Bywa jednak, że rynek dyskontuje podwyżki wcześniej, bo Fed najczęściej przygotowuje inwestorów do zmian z wyprzedzeniem. W takich momentach reakcja jest bardziej stonowana.

W okresach podwyżek stóp inwestorzy częściej kierują uwagę w stronę akcji defensywnych oraz aktywów uważanych za bezpieczne, takich jak złoto.

Co się dzieje, gdy stopy procentowe spadają?

Obniżenie stóp procentowych przez Rezerwę Federalną działa zazwyczaj odwrotnie niż ich podwyższenie. Podstawowe konsekwencje są następujące:

• Stymulacja gospodarki: obniżenie stóp procentowych sprawia, że pożyczanie pieniędzy staje się tańsze. Może to zachęcić zarówno firmy, jak i konsumentów do zaciągania większych pożyczek, odpowiednio na inwestycje lub konsumpcję.
• Zwiększona konsumpcja: poprzez obniżenie kosztów pożyczek konsumenci mogą być bardziej skłonni do dokonywania dużych zakupów, takich jak domy lub samochody, co z kolei może zwiększyć zagregowany popyt w gospodarce.
• Wpływ na rynki akcji: obniżenie stóp procentowych może mieć pozytywny wpływ na rynki akcji. Zmniejszając koszty finansowania oraz zwiększając konsumpcję i inwestycje, firmy mogą spodziewać się lepszych zysków, co często znajduje odzwierciedlenie w wyższych cenach akcji.
• Dewaluacja waluty: w niektórych przypadkach obniżenie stóp procentowych może prowadzić do dewaluacji waluty krajowej w stosunku do innych walut, ponieważ inwestorzy będą poszukiwać wyższych zysków na innych rynkach, sprzedając w ten sposób lokalną walutę.
• Ryzyko inflacji: podczas gdy obniżenie stóp procentowych ma na celu pobudzenie gospodarki, efektem ubocznym może być wzrost inflacji. Wraz ze wzrostem konsumpcji i inwestycji ceny mogą zacząć rosnąć, zwłaszcza jeśli podaż nie sprosta wzrostowi popytu.

Jak działa FOMC? Najważniejsze pojęcia

Aby zrozumieć decyzje Fed i odczytywać kalendarz posiedzeń, warto znać kilka kluczowych pojęć.

FOMC

Federalny Komitet Otwartego Rynku odpowiada za decyzje dotyczące polityki pieniężnej. Głosuje w nim 12 osób: siedmiu członków Rady Gubernatorów, prezes oddziału Fed w Nowym Jorku oraz czterech rotujących prezesów pozostałych oddziałów regionalnych.

Komitet spotyka się osiem razy w roku w Waszyngtonie, a po każdym posiedzeniu odbywa się konferencja prasowa przewodniczącego — to standard obowiązujący od 2011 roku.

Protokoły z posiedzeń (minutes)

Publikowane trzy tygodnie po dniu decyzji. Zawierają szczegółowe podsumowanie dyskusji i argumentów członków komitetu, dzięki czemu często ujawniają, jak blisko było innego rozstrzygnięcia.

Beżowa Księga

Zestaw raportów z 12 okręgów Rezerwy Federalnej, opisujących aktualną kondycję gospodarczą. Ukazuje się około dwóch tygodni przed posiedzeniem i jest jednym z najważniejszych dokumentów roboczych dla członków FOMC.

Wykres punktowy (dot plot)

Pokazuje indywidualne oczekiwania członków FOMC dotyczące poziomu stóp procentowych w najbliższych kwartałach i latach. Publikowany tylko po czterech posiedzeniach w roku — to właśnie „kropki” najczęściej wyznaczają rynkowe oczekiwania co do przyszłych ruchów Fed.

W otoczeniu wyższych stóp część inwestorów przesuwa kapitał w stronę spółek defensywnych. Rolę stabilizatora portfela pełnią też bezpieczne aktywa o niskiej korelacji z cyklem koniunkturalnym, a wśród nich inwestowanie w złoto.

Jeśli decyzje Fed skłaniają Cię do przebudowy portfela, punktem wyjścia jest ranking kont maklerskich dostępnych dla polskiego inwestora.

Szukasz brokera do handlu?

XTB

Trade Republic

Oferowane produkty

Akcje, ETF, CFD, Forex, Commodities

Akcje, ETF

Odwiedź

Odwiedź

Podsumowując, najbliższe posiedzenie FOMC wypada 15–16 września 2026 r. i będzie pierwszym od czerwca z nowym dot plotem. Rynek terminowy dzieli się niemal po połowie między pauzę i podwyżkę o 25 pb, a scenariusz cięcia zniknął z wycen na cały rok.

Dla polskiego inwestora najistotniejszy jest kanał walutowy: jastrzębi Fed umacnia dolara i podnosi wycenę aktywów zagranicznych w złotych. Kalendarz warto znać, ale decyzji nie należy opierać na jednym odczycie — liczą się dane o inflacji i rynku pracy.

Najczęściej zadawane pytania o posiedzenia FED